Je bent op mijn persoonlijke website beland.
Momenteel bevind ik mij niet in de mooiste fase van mijn leven. Het overlijden van mijn lieve vrouw in februari 2025 was voor mij privé een enorme klap. Zij was het anker, waarop ik de golven kon trotseren.
Maar ook de situatie in de wereld is ronduit dramatisch. De aarde zelf, het leven van dieren en mensen blijken voor de machtige egotripers minder belangrijk dan hun kortzichtige eigenbelang.
En wij, gewone mensen, ook ik? Wij, ik sta erbij, kijk ernaar, maak me er druk over en ....
Tsjaa, wat en?
Sinds mijn twintigste heb ik me verzet. Ik word dit jaar 71.
Op allerlei manier heb ik me verzet en ingezet. Via de politiek, via actiegroepen, in mijn werk als onderwijzer, via werkgroepen, in Kerkelijk verband, in een leefgemeenschap, via mijn bedrijfjes en de laatste jaren heel concreet via ingezonden brieven, middels het Wijkplatform, via StaB, de ASD, de ASD Klankbordgroep, RiseUp, Vrienden van de Donnerschool, in gesprekken op het gemeentehuis, heel recentelijk door een bijdrage te schrijven over armoede voor het programma van Pro'98 en tenslotte als fulltime vrijwilliger in buurthuis Bronveld. Vanuit betrokkenheid.
Nu
ik merk, dat het meeste van wat ik heb gedaan nauwelijks of zelfs geen effect heeft gehad
ik eindelijk begin in te zien dat dat ook logisch is gezien het feit, dat de machtigen op deze aarde (en dat zijn momenteel de grote bedrijven en helemaal niet meer de democratisch gekozen overheden) in het grote plaatje de systemen maken die het leven van iedereen bepalen
ik eindelijk ook echt begrijp wat Stephen Covey bedoelde met zijn cirkels van betrokkenheid en invloed
moet ik nieuwe keuzes gaan maken. Heel veel tijd heb ik niet meer. Misschien leef ik al in reservetijd.
In de wijk Oldenbarneveld staat Buurthuis Bronveld. Ontzettend belangrijk voor deze op allerlei manieren diverse wijk. Een wijk waarin het lastig is gebleken om alle verschillende mensen met hun culturele achtergonden, leeftijden en financiële mogelijkheden met elkaar in contact te brengen en zo SAMEN voor meer sociale cohesie te zorgen. Niet ieder mens kan zelf een goed sociaal netwerk realiseren. Maar met een zich terugtrekkende overheid heeft elk mens wel een goed sociaal netwerk nodig. Een netwerk waar hij/zij zich veilig voelt, gezien en gehoord.
Als belangrijkste taken zie ik voor mezelf:
open in gesprek komen, zijn en blijven met de bewoners in de wijk en luisteren naar wat er leeft en zo samen een weg vinden naar meer sociale samenhang.
samen met alle andere vrijwilligers in Bronveld een bruisend buurthuis realiseren van en voor de mensen in de wijken Oldenbarneveld en De Lors, waar mensen zich veilig, uitgenodigd en ook uitgedaagd voelen